ANALIZY ZŁOTANA WARSZTAT.

Dostajesz materiały edukacyjne i podstawy tradingu, a dalej nie wiesz, o co w tym chodzi. Oglądasz je, ale nie wiesz, jak przełożyć je na wykres. I właśnie tu jest problem współczesnej edukacji: dostajesz coś i nie wiesz, jak tego użyć. Osoby, które ci to dają, same nie wiedzą, do czego ma służyć ten materiał. Same nie potrafią wykorzystać go na wykresie, a ty dostajesz gotowce — materiały stworzone bylebyś miał co oglądać.

I tu pojawia się problem nauki opartej na analizie technicznej i fundamentalnej. Dostajesz strategie, które w ogóle nie mają zastosowania albo których nie potrafisz wykorzystać. Dają ci strategię SMC. Myślisz: „Kurde, ale fajnie — nauczę się tego i będę samodzielny!”. Nauka takiej strategii zajmuje lata. Słyszysz, że instytucje korzystają z podobnych narzędzi — może nie dosłownie z SMC, ale z koncepcji, które mają być do niego zbliżone. I myślisz, że gdy się tego nauczysz, będziesz umiał samodzielnie czytać wykres.

Takie akademie czy grupy żerują na tym, żeby wklejać ci filmiki do oglądania, zapraszać na webinar albo tydzień nauki. Na Zoomach wszyscy skaczą i mówią: „Kurde, jak wy się uczycie! Super!”. A gdy przychodzi moment weryfikacji wiedzy, nagle są porażki i same stop-lossy. Nie potraficie wykorzystać tego wszystkiego, czego uczyliście się przez cały pobyt na tych różnych platformach — w cudzysłowie „edukacyjnych”. Ściągały z was pieniądze albo czas — a w tym czasie mogliście zdobywać wiedzę gdzie indziej, we właściwych miejscach.

Ktoś coś do was mówił, wy udawaliście, że chcecie zrozumieć, oni nawijali wam makaron na uszy, a wy myśleliście, że to prawda. Tylko że jeśli stosujecie nieprawdziwe rzeczy, nie jesteście w stanie nauczyć się tego wszystkiego.

W mojej opinii rynek nie jest trudny do odczytywania. Jest trudny dla ludzi, którzy są niecierpliwi. To fakt: na rynku trzeba być cierpliwym, bo tylko cierpliwi potrafią coś z niego zabrać i stopniowo, przysłowiową łyżeczką, się najeść.

Te wszystkie wyniki na TikToku — ktoś robi po kilka tysięcy albo kilkaset dolarów w jeden dzień. Czasem pokazuje rachunek ze 100, 200 czy 500 dolarami. Uświadom sobie, czym jest dźwignia 1:500. Jeśli masz 100 dolarów i otwierasz pozycję wykorzystującą pełną ekspozycję przy takiej dźwigni, grasz bardzo agresywnie. Możesz szybko zobaczyć duży zysk, ale równie szybko możesz stracić znaczną część rachunku. Przy złocie niekorzystny ruch o 2–3%, przy pełnym wykorzystaniu ekspozycji, może oznaczać bardzo dużą stratę albo zamknięcie pozycji. Dokładny wynik zależy też od wielkości pozycji, depozytu i warunków rachunku.

Osoby, u których byliście albo nadal jesteście, często ograniczają się do zdania: „Handlowanie wiąże się z ryzykiem”. Ale nie mówią wam, że tak wysoka dźwignia wiąże się z ogromnym ryzykiem i jak to ryzyko wygląda w praktyce. A jeśli rozgrywasz błędną analizę „edukatora”, który sam nie wie, w którą stronę iść, to ty ponosisz konsekwencje.

Dostajecie Zoomy i sesje psychologiczne, żeby klepać was po plecach: „Dzisiaj jest tak, jutro będzie lepiej”. Jeśli ktoś nazywa się psychologiem albo mentorem, zapytaj, jakie ma przygotowanie i doświadczenie. Kiedy widzisz na ekranie 23-latka, masz prawo zapytać, co stoi za jego tytułem i na czym opiera swoje słowa. Dla mnie psycholog to osoba bliżej 40–50 roku życia, która wie już sporo o życiu i pozjadała zęby na niejednym biznesie. Nie wystarczy, że ktoś mówi: „Na pewno będzie lepiej” albo że wystarczy rozgrywać wszystkie jego analizy.

Zadaj sobie pytanie: odkąd jesteście w takich miejscach, czy jesteście już na tyle zarobieni, żeby kupić chatę, luksusowy samochód, dobra materialne, opłacić podatki i wszystkie codzienne wydatki? Jeśli jesteś tam już kolejny miesiąc! Dalej inwestujesz pieniądze i nie widzisz żadnego progresu? Zapytaj siebie: czy dalej wierzysz, że musisz jeszcze się uczyć? Czy jesteś już tak zmanipulowany albo nieświadomy, że przyjmujesz za prawdę kolejny stek bzdur?

Zobaczcie, co się dzieje na Instagramie i na TikToku. Siedzi pięć osób w pokoju. Jedna mówi, że zarobiła 70 dolarów, druga — że 140. Trzecia pyta: „A ty ile dzisiaj zarobiłeś?”. A kolejna odpowiada: „W przyszłym roku nie zamierzam iść do pracy, bo jestem tak zarobiona”. I to mówią właśnie dwudziestolatkowie, a przed ekranami siedzą osoby w wieku 20, 30, 40 i 50 lat i myślą: „Kurde, gówniarze się dorobili”. A tak naprawdę prawda jest inna.

Mam nadzieję, że dotrze do was, że to nie jest miejsce, w którym będziemy pokazywać luksusowe samochody i takie obrazki. To źle działa na emocje i podkręca pragnienie, żeby też tak żyć. A samochody, które widzicie w sieci, mogą być na wynajem albo pokazywane po to, żeby sprzedać pakiety czy kursy. I właśnie tu pojawia się problem.